دکتر علی شریعتی می گوید:

دکتر علی شریعتی می گوید:

در بیکرانه زندگی دو چیز افسونم کردرنگ ابی آسمان که می بینم ومی دانم نیست .

خدائی که نمی بینم ومی دانم هست.

در شگفتم که سلام آغاز هر دیدار است ،ولی در نماز پایان است.

شاید این بدان معناست که پایان نماز آغاز دیدار است.

خدایا بفهمانم که بی تو چه می شوم اما نشانم نده

خدایا بفهمانم وهم نشان بده که با تو چه خواهم شد.

کفش کودکی را در یا برد .کودک روی ساحل نوشت در یای دزد .

آن طرف تر مردی که صید خوبی داشت روی ماسه نوشت :دریای سخاوتمند

جوانی غرق شد .مادرش نوشت دریای قاتل.

پیر مردی مرواریدی صید کرد نوشت :دریای بخشنده

موجی نوشته ها را شست دریا آرام گرفت گفت :به قضاوت دیگران اعتنا نکن

اگر می خواهی دریا باشی ،یرآنچه گذشت ،برآنچه شکست ،برآنچه نشد ،حسرت نخور،

زندگی اگر آسان بود با گریه آغاز نمی شد

گنجینه اردستان وزواره...