گنجینه اردستان وزواره
آخرین مطالب
امکانات وب
- شعر
- مردي از همسر كاشانه خود رفت به قهر ..............از در خانه حود دور شد از رنج عذاب
- ره صحرا بگرفت از غم تنهائي خود .......... نگران بود چو مي رفت هراسان به شتاب
- بانمد بود تنش گرم ،چو دور از سرما ........... يادي از همت خود كرد زدوران شباب
- گرگ خيره سري ازپشت سرش مي آمد .......... بكشيد آن نمدش با لب دندان به شتاب
- به گمانش كه زنش آمده گويد بر گرد .......... گرگ بگرفته دوباره نمدش با آداب
- گرگ هر بار نمد را بكشيدي ،آن مرد .......... داد ميزد كه نيايم رو در خانه خواب
- عاقبت مرد كشيدي نمدش را محكم .......... شد رها از دهن گرگ نمد بي اسبا ب
- سكه تكرار شد آن واقعه ا جمله گرگ ............ گرگ پشت سر او ود نمد ود حجا
- تا كه برگشت به پشت سر خود گرگ بديد .......لرزه افتاد به جان وبدنش شد بي تاب
- بازگشت از آن حادثه آن مرد رشيد .......... بر در خانه خود نيمه شبي چون مهتا
- گرگ مامور خدا كه آن مرد شريف ........... تا پشيمان شود رو طي بكند راه صواب
- هم نسيمي بوزيد از گل واز گلشن حق .......... از در آشتي آورد شميمي زگلاب
- درسي از عادت خود داد بما گرگ دني ............خود بدون قلم وكاغذ وخالي ز كتاب
- نفس عماره چو گرگ دگر است آدم را ............ از زمين برد بالا وكند چون پرتا ب
- ماده گرگ شود دايه يك طقل صغير .......... تا دهد شير به آن طفل به از نان كبا
- وصال
ما را در سایت گنجینه اردستان وزواره دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 95